کمک: لطفا روش STREAMING روی اینترنت را توضیح بدید؟

[ali_rezaei76]

سلام دوستان:
روش STREAMING روی اینترنت چیه؟
لطف کنید و درباره آن برام توضیح بدین؟

ممنون می شم...

[Admin]

خیلی راحت بگویم شما وقتی یک مثلا ویدیو را تماشا می کنید معولا باید صبر کنید که اگر مثلا کل ویدیو 100 مگابایت باشد تمام ویدیو اول دانلود شود بعد نمایش داده شود ولی در صورت استریمیگ
شما لازم نیستید که منتظر بمانید در حالی که ویدیو را تماشا می کنید در پشت صحنه ویدیو دانلود می شه
تنها و بهترین روش برای تماشای ویدیوها دراز مدت روی اینترنت است و ما این نوع سرویس را هم می دهیم
کسانی که علاقه دارند می توانند با ما تماس بگیرند

[navi_006]

سلام دوست عزیزعلیزضا:
من در زیر یک سری اطلاعات کامل درباره STREAMINGبرات میذارم .
هر چند کمی زیاده ولی ارزش مطالعه شو داره..چون خیلی کامله

تكنولوژی STREAMING برای اولین با در سال 1995 روی اینترنت بكار گرفته شد و همزمان با آن شركت RealAudio برنامه ای ارائه كرد كه به كمك آن امكان شنیدن صدا بصورت مداوم و بدون قطع شدن فراهم گشت.

بیشتر استفاده كننده گان از اینترنت فكر می كنند كه این تكنولوژی به روشی بر می گردد كه با قرار دادن مقداری معادل با چند ثانیه از اطلاعات تصویری و صدا در حافظه موجب میشود كه صدا و ویدئو بدون قطع شدن پخش شوند و در واقع هربار با گذاشتن مقداری از صدا و ویدئو در حافظه از قبل، امكان مشاهده ویدئو بدون داشتن وقفه فراهم می شود. ولی این تكنولوژی به همین جا محدود نمی گردد، تكنیك buffering ، تنها یكی از عملیاتی است كه برای STREAMING مورد استفاده قرار میگیرد و در واقع buffering تكنیك جدیدی محسوب نمی شود، و حتی در CD Man ها كه برای پخش موزیك بكار می روند از این تكنیك استفاده می شود، و این سیستم به عنوان Antishoc بكار می رود، یعنی بدلیل وارد شدن شوك به هد ، ممكن است پخش موسیقی با وقفه مواجه شود، ولی با قراردادن مقداری از موزیك در بافر از قبل، از بروز وقفه جلوگیری شده و در این هنگام هد مجددا" به وضعیت اصلی خود برای انتقال دادهها از روی CD موسیقی ، برمی گردد .

بر روی اینترنت هم ممكن است بدلیل وجود اشكالات آنالوگ در خطوط تلفن ، مشكل وقفه در انتقال داده ها بروز كند. ولی تكنیك STREAMING بسیار پیچیده تر و پیشرفته تر از تكنیك buffering میباشد، در واقع این تكنولوژی ، با استفا ده از مجموعه ای از عوامل مختلف ، امكان نگاه كردن ویدئو را روی اینترنت فراهم میسازد و این در حالی است كه كاربر هیچ نیازی به دانلود كردن تمام فایل حاوی ویدئو به كامپیوتر خود را ندارد.

از تكنیكهای فشرده سازی ویدئو و صدا استفاده می كند و این فایلها را بر حسب نوع ارتباط تلفنی STREAMING و فركانس ارتباطی هر كاربر روی اینترنت ارسال میكند، كیفیت نمایش ویدئو در این تكنیك خیلی پا یینتر از تصویر تلوزیون ، ماهواره و یا كابل می باشد و بیشتر اوقات تصویر كوچكی ارائه می گردد ، چون بایدحجم فایل را برای انتقال روی خطوط اینترنت كاهش داد، با در نظر گرفتن حجم بسیار بالای یك فیلم ، متوجه میشویم كه این تكنیك راهی جز دریافت فایلهای كوچك و خواندن و پخش آنها ، البته بصورت مداوم ، ندارد و احتیاجی به دانلود كردن تمام فیلم نیست. یك تصویر ویدئویی با در نظر گرفتن طول و عرض آن كه خود تركیبی از pixel ها بوده و همچنین تعداد بیتهایی كه برای تعریف رنگ هر pixel بكار رفته، ارزیابی میگردد.( معمولا" 24 بیت برای هر pixel در حالت تصویر با كیفیت خوب. )

برای داشتن یك ویدئو قابل قبول، 25 تصویر در ثانیه باید پخش بشود، با محاسبه این مقادیر و در نظر گرفتن مدت فیلم ، می توانیم به محاسبه حجم فیلم در مقیاس BIT بپردازیم، و با تقسیم نتیجه محاسبه بر 8 میلیون میتوانیم بطور نسبی حجم یك فیلم را به مگا بایت بدست بیاوریم.
برای مثال یك سكانس ویدئو با فرمت VGA كه شامل 640 در 480 pixel میباشد، و مدت پخش آن یك دقیقه است ، حجم فایل به 32.1 گیكا بایت می رسد و باید برای نمایش فیلم 23 مگا بایت از داده ها در ثانیه روی اینترنت ارسال بشود! با در نظر گرفتن یك مودم 56 كیلو بیت در ثانیه، شما به سرعت متوجه مشكل میشوید!
حتی با وجود اتصال كابل یا DSL هم این مشكل حل نمیشود، چون سرعت آنها در بهترین وضعیت خطوط ، به زحمت به 0.5 مگا بایت در ثانیه میرسد. در نتیجه برای پخش ویدئو روی اینترنت باید اندازه تصویر را كوچك كرده و تعداد پخش هر تصویر در ثانیه را هم كاهش داد، همچنین پروتوكلهای ارتباطی و نوع شبكه ارتباطی هم نقش اساسی بازی میكنند و باید منطبق با تكنیك مورد نظر باشند.

مراحل تولید یك ویدئو شامل: یك دوربین دیجیتال یا آنالوگ، یك دستگاه ویدئو كه قابلیت دیجیتالی كردن فیلم را داشته باشد و با خروجی دیجیتال ، یك كامپیوتر كه دارای كارت گرافیكی با ورودی ویدئو باشد و بالاخره نرم افزاری كه قابلیت ویرایش و مونتاژ فیلم را فریم به فریم داشته باشد، البته با امكانات جلوه های ویژه و اضافه كردن تیتر به فیلم و...
و حاصل این عملیات یك فایل تصویری خواهد بود، البته سعی میگردد كه كیفیت فیلم تا حد ممكن حفظ شود و باید از نرم افزاری كه منطبق با WEB است استفاده نمود. فایل خروجی با فرمت AVI برای Windows ، Quick Time برای Apple ، یا فرمتهای دیگر از قبیل 1-MPEG یا 2-MPEG ذخیره میشود، در اینجا عمل فشرده سازی فایل انجام شده ، ولی باز هم میتوان حجم فایل را با كاهش دادن اندازه تصویر، تعداد pixel ها و سرعت نمایش هر تصویر در ثانیه ، كمتر نمود.



چگونگی سازگاری كیفیت تصویر با توجه به سرعت انتقال داده ها

این همان تكنیكی است كه شركتAdobe در آخرین نسخه نرم افزار خود ارائه نمود. برای پخش ویدئو روی اینترنت بصورت Live و مستقیم ، روش كار كمی پیچیده تر میشود. داده های تصویری كه از دوربین در حال فیلم برداری در یافت میشود ، بصورت مستقیم به فرمتی كه منطبق با پارامترهای WEB است ، كد گذاری می شوند، دوربینها توسط یك پست كه وظیفه میكس تصاویر را به عهده دارد به كامپیوتر اصلی متصل هستند، و كامپیوتر هم برای پخش تصاویر دوربینهای مختلف در زمان مقتضی ، یك نسخه از اطلاعات ارسالی را روی دیسك سخت ذخیره میكند.

مرحله پخش فیلم روی اینترنت به نحوه و سرعت ارتباطی كاربران به این سرور پخش فیلم مربوط میگردد.
باید توجه داشت كه سرعت ماكزیمم ارتباطی هرگز در حد ایده آل نمیباشد و تازه باید به حجم ویدئو ارسالی، اطلاعات ارسالی مربوط به شبكه و تنظیمات دیگر را اضافه نمود. مطالعات آماری نشان میدهند كه در بهترین حالت بوسیله یك مودم 56 كیلو، سرعت به 34 كیلو بیت در ثانیه محدود میشود، این میزان برای شبكه كابل 450 كیلو بیت در ثانیه و برای شبكه DSL به 512 كیلو بیت در ثانیه افزایش می یابد. اندازه تصویر برای مودم 56 كیلو 240 در 180 و برای موارد دیگر 640 در 480 میباشد ولی در عمل كیفیت تصویر با آن چیزی كه در محاسبات باید باشد، پایینتر است و این به دو دلیل میباشد: اول اینكه، سرعتی كه سرور شما ادعای آنرا دارد ، هرگز به مرحله عمل نمیرسد و دوم اینكه بدلیل نوع خطوط ارتباطی با سرور و استفاده و درخواست همزمان كاربران از سرور كه فیلمها در آن ذخیره شده اند ، بازده پایین می آید. به همین دلیل باید تعداد فریم های ارسالی را به 12 تا 15 تصویر در ثانیه كاهش داد، همچنین عمل فشرده سازی به تعداد فریمهای كلیدی بستگی دارد، مثلا" برای ارسال فیلمی كه شامل یك مصاحبه از یك شخص با یك دوربین فیكس شده روی تصویر صورت شخص مصاحبه شونده است، میتوان زمان گرفتن تصاویر كلیدیرابر روی چند ثانیه ثابت نمود و به این ترتیب از فرستادن فریمهای ثابت و تكراری جلوگیری كرد.

بطور كلى 3 استاندارد براى نمایش به روش STREAMING وجود دارد: RealNetworks, Microsoft و Apple ، كه بترتیب : RealVideo با پسوند ra و Windows Madia با پسوند asf و Quike Time با پسوند mov ، البته فرمتهاى متفرقه دیگرى نیز موجود میباشد.


عدم سازگاری پروتكلهای اینترنتی با STREAMING

پروتكلهای TCP و HTTP موجود، با این تكنولوژی سازگار نیستند، مثلا" تكنیك ارسال دوباره پاكتهای داده ها كه گم شده اند و یا اینكه بدرستی به مقصد نرسید ه اند ، برای داده های تصویری و صدا كاربردی ندارد و از بازدهی لازم برخوردار نمیباشد و به همین دلیل گاهی از پروتكل UDP استفاده میشود كه كارایی بهتری از TCP دارد، HTTP هم به نرم افزار سرور امكان دریافت اطلاعات برای انطباق كیفیت داده های ارسالی و داده های به مقصد رسیده را نمیدهد ،همچنین امكان پخش مستقیم وجود ندارد، چون برای HTTP داده ها باید روی دیسك سخت ذخیره شده باشند.خوشبختانه پروتكلهای دیگری این ناسازگاری را بهبود میبخشند، مثل پروتكل RTPS كه خلاصه Real Time Streaming Protocol میباشد.

سرور ویدئو در تكنیك STREAMING شامل یك نرم افزار مخصوص و یك كامپیوتر پر قدرت میباشد، در صورت بكارگیری استانداردWindows Media ، باید اجبارا" از سروری تحت Windows NT استفاده نمود، ولی با بكارگیری استاندارد RealServer میتوان از سیستم های عامل NT ، Mac OS یا Unix برای سرور بهره گرفت. تعداد كاربرانی كه این سرور قابلیت سرویس دهی همزمان به آنها را دارد، بستگی به میزان حافظه RAM آن دارد، برای مثال برای سرویس دهی قابل قبول به 1000 كاربر بصورت همزمان ، باید حداقل یك گیگا بایت حافظه RAM برای سرور در نظر گرفت.

دیسك سخت سرور باید با ظرفیت بالا باشد و همچنین سرعت آن باید حدود 10000 دور در دقیقه باشد، كه معمولا" با بهره گیری از معماری Raid این سرعت برای دیسكهای سخت فراهم میگردد. همچنین باید چندین دیسك سخت بصورت پارالل با هم كاركنند ، تا در صورت بروز اشكال ، از دیسك سخت معادل استفاده نمود و معمولا" باید اطلاعات هر دیسك سخت روی دیسك سخت دیگری كپی برداری شود، به اینترتیب برای هر دیسك سخت ، یك دیسك یدكی در دسترس می باشد. همچنین برای بالا بردن تعداد كاربران و ظرفیت یك سرور باید از روش Multiprocessor استفاده نمود، همچنین می توان با مراجعه به شركتهای متخصص در امور پخش ویدئو، از قبیل شركت Akamai ، بازدهی سیستم را بالا برد، این شركت یكی از معروفترین شركتها در این امر میباشد ، و خبرگزاری CNN یكی از مشتریان آن برای پخش ویدئوهای خود روی اینترنت می باشد. روش كار این شركت بر اساس یك معماری خاص بنا شده است و بر ا ساس این معماری ، تمام سرورهای قدرتمند در تمام جهان با هم در تماس بوده و بهترین كیفیت انتقال ویدئو را تضمین میكنند.

در زیر اجزا كلی تولید تا پخش فیلم به روش STREAMING را برشمرده ایم:


1- سرور میزبان كه وظیفه ذخیره صفحات وب و ویدئوها را بعهده دارد و وقتیكه تولید كننده فیلم . فاقد یك سرور و خطوط مخصوص برای پخش فیلم روی اینترنت میباشد، میتواند با ارسال ویدئوهای خود به این سرور ، به پخش فیلم روی اینترنت بپردازد.

2- تولید كننده فیلم كه وظیفه گرفتن تصاویر و فشرده سازی ویدئوها را بعهده دارد و با دوربینهایش به محل ضبط فیلم رفته و به كد گذاری فیلمها با فرمت سازگار با اینترنت بر روی دیسك سخت ایستگاه كامپیوتری خود میپردازد.

3- شبكه توزیع ویدئو كه به پخش و ارسال سكانسهای ویدئویی روی شبكه های رزرو شده میپردازد، این شبكه ها برای ارسال سریعتر ویدئو به كاربران طراحی شده اند و به انواع بین قاره ای ، ملی و محلی تقسیم بندی میشوند و به این ترتیب با توجه به موقعیت جغرافیایی كاربر، سكانسهای ویدئو را به سرعت و از بهترین و نزدیكترین محل برای كاربر ارسال میكنند.

4- كاربر كه به نگاه كردن فیلم بوسیله یك نرم افزار پخش ویدئو روی كامپیوتر خود میپردازد.

5- سرور محلی كه كاربران از طریق این سرور به اینترنت متصل میشوند، این سرور از دو طریق سكانسهای ویدئویی را دریافت میكند، وقتیكه یك كاربر درخواست پخش یك ویدئو را میكند، یا این سرور با شبكه توزیع ویدئو برای تهیه و ارسال آن به كاربر تماس حاصل میكند و یا اینكه مانند هر اطلاعات معمولی دیگری به جستجو در شبكه اینترنت پرداخته و بعد از یافتن ویدئو درخواستی، آنرا برای كاربر ارسال میكند.

6- شبكه اینترنت كه امكان تبادل اطلاعات را در تمام جهان بین سرورها و كاربران مختلف فراهم میسازد، این شبكه شامل تعداد بسیار زیادی از سرورها و جستوگرهایی در چهار گوشه جهان بوده كه با یافتن اطلاعات مورد نظر، پاكتهای داده ها را به مقصد مورد نظر كه همان كاربران هستند ارسال میكنند، ولی با شبكه توزیع ویدئو قابل مقایسه نمیباشد و از بازدهی بسیار كمتری برخوردار است، چون هیچ حق تقدمی برای داده های ویدئویی بكار گرفته نمیشود و برای تبادل داده های تصویری بازدهی لازم را ندارد.

[ali_rezaei76]

آقا NAVI_006:
اقا دستت طلا. واقعا اطلاعاتت کامل و جالب بود.

هم چنین ممنون از دیگر دوستان